سلام عزیزان . در آستانه فرا رسیدن ۸ مارس  دیشب و امروز صبح اخبار اسف باری از موج جدید خشونت و ارعاب  علیه فعالان حقوق زنان و طرح موفق و افتخار آمیز کمپین یک میلیون امضاء برای برابری رو دریافت کردم که با وجود تمامی محدودیت ها  ( فیلترینگ و پارازیت ها ) سعی کردم اصل  خبر رو از زبان شیوای سرکار خانم لیلا سهرابی بدون تغییر براتون بگذارم . بعد از خوندن خبر اگه به نظرتون حقی ضایع نشده به این سوال پاسخ بدید :

دلا تا کی دراین زندان فریب این و آن بینی    .... ؟ 

    

   

در کنارشان ایستاده ایم

دو شنبه 14 اسفند 1385

13 اسفند ماه 1385

دادگاه انقلاب ساعت 8:30 صبح

همه در جلوی دادگاه انقلاب ایستاده اند با پلاکاردهایی در دست که بر روی آنها نوشته شده «طبق اصل 27 قانون اساسی تجمع آرام بدون حمل اسلحه یا مغایرت با اسلام منع قانونی ندارد.» همه اینجا ایستاده اند در حمایت از پروین اردلان، نوشین احمدی خراسانی، شهلا انتصاری، فریبا داودی مهاجر و سوسن طهماسبی که امروز دادگاهشان است، دادگاهی به جرم حضور در تجمع مسالمت آمیز 22 خرداد 85 ، به جرم حق طلبی. همه آمده اند که بگویند ما نیز در 22 خرداد بوده ایم ، ما نیز فریاد زده ایم . ما هم در کنار ایشان ایستاده ایم. این جملات را می شود از روی پلاکاردها نیز خواند. تجمع آرام است. بی صدا است. ما بی صدا اعتراض می کنیم . طبق قانون تخلفی صورت نگرفته است.

دادگاه انقلاب ساعت 9 صبح

گویی صدای بی صدا ترسناک است. ماموران به سمت جمعیت می آیند و می خواهند آنها را متفرق کنند. مردان را زودتر دور کرده اند. می گوییم دادگاه دوستانمان است. منتظرشان هستیم. می خواهیم حمایتشان کنیم. جرمی مرتکب نشده ایم. نمی شنوند. پلاکاردها جمع می شود. به سمت پیاده رو رانده می شویم. اما باز همه ایستاده اند. دستور ضرب و شتم داده می شود. مافوق فریاد می کشد: «چپ و راستشان کنید، از درخت ها آویزانشان کنید» و رو به مامور زن می کند و می گوید: «بزن، هلشان بده، چرا ایستاده ای؟» مامور دیگری از دور می آید و شروع می کند به هل دادن و ضرب وشتم. اسمش را از لباسش کنده است. فحش می دهد. صحبت نمی کند، تنها فریاد می زند. گروهی را از جمعیت دور می کنند ولی باقی بر روی زمین می نشینند و حرکت نمی کنند. سربازان آنها را محاصره کرده اند و شروع به دور کردن بقیه از آن محل می کنند. نمی گذارند دیگران به آنها ملحق شوند. پیاده رو غروق شده است. رفت و آمد در آن ممنوع است.

با تشکر صمیمانه از :  لیلا سهرابی  - وب سایت : تغییر برای برابری

 ............  برپا                           

............. برجا                                                    

 - آقا اجازه :

" کیه که دوران مدرسه و تحصیل و ... فراموش کنه

البته تلخی هم داشته ، نه که نداشته ، اما تلخی هاش هم خاطره شده و امروز خیلی ها مون  آرزوی اون لحظات رو داریم  . من یکی که چند وقت یک بار میرم و به مدرسه های دوران تحصیلم سر میزنم . اما کیه که انکار کنه  بخش بزرگی ازین خاطرات ( شخصیت و جایگاه اجتماعی رو) مدیون حمایت و تلاش معلم ها هستیم . معلم هایی که اگه امروز بفهمن ما به اینجا رسیدم  از خوشحالی و غرور بغض گلوشونو  می گیره ، دقیقاً مثل ما که هر روز می شنویم  بیش از هفتصد هزار نفر از معلم های  ایران زیر خط فقر زندگی می کنند و از امرار معاش عاجز اما دریغ از یه خم کوچولو به ابرو  چه برسه به بغض و حمایت و ....  "

آنچه استاد به من یاد نداد                   قدر استاد است ... !

 "بشین پسرم ، نفر بعد : "

 بابا آمد . بابا پیاده آمد .  بابا زیر باران آمد . بابا نان ندارد . بابای من  معلم است ..............

از درد نان چند وقتی میشه که به شدت گرفتار کار و اتمام چند تا پروژه  فنی هستم ،

 خدا خیرت بده  استاد  امیرهوشنگ ابتهاج  اگه خیلی کیفوری

بیا امروز  و امروزیا رو ببین  اونوقت اگه تونستی بازم بگی :

" بهار آمد بیا تا داد عمر رفته بستانیم ... به پای سرو آزادی سر و دستی برافشانیم"

من یکی  نمی پرسم : " منظورتون از گفتن آزادی ، عمر و سر و دست افشاندن و ...

  اقدام به خودکشی ِ  نه  ؟!!! "                  دیدید نپرسیدم ۱  ( نمک پراکنی ) 

بگذریم    که گاهی نگفتن گویای احوالات است

تصمیم داشتم تا مدتها دیگه اینجا  شعر ننویسم .اما بالاخره مثل وبلاگ های ارائه 

جدیدترین نسخه های قابل دانلود نرم افزار موبایل ، کامپیوتر ، رسیور ماهواره و ...

ما هم تصمیم شکستیم و یک قسمت از اول و یک قسمت از آخر ،

 جدیدترین کارم رو میگذاریم تا دوستانی که ما را متهم به ... کرده بودند

درخلوت خود گمان بد مبرند و خدای ناکرده از نگرانی طبع ما ... نشوند (لبخند کودکانه)

   "     - های بینوا انسان

   سال های صعود در اعماق

   روز و شب کمال آثارت

   فاش می کند حقارت را   

    ............

    .......... 

   در نشیب ها و  پاکوب تنهایی

   عشق و نفرت لجام و ترکه به دست

   حبه های قند و دانایی  . "

تهران - زمستان ۱۳۸۵

باور کنید باقیش هم همین مزه رو میده ، البته سعی می کنم در اولین فرصت

 این پست رو کامل کنم  اما اگه شما هم  بی تعارف عیدانه خواستید ،

 باید  پیگیر باشید  .                                                             

----۹۰۹۲۳۰

 

- عامل اصلی تشدید فیلترینگ شبکه های هوشمند اینترنت (شماره های ده رقمی بدون نیاز به نام کاربری و گذرواژه) هستند كه برای اولین بار در کمیته فناوری اطلاعات جمعیت آبادگران جوان مطرح شد. کسانی که برای ارتباط با اینترنت از این شبکه ها استفاده می کنند ناخواسته در واقع یاری دهندگان دولت جمهوری اسلامی در گسترش بیش از پیش سانسور در ایران هستند شماره های شبکه هوشمند در واقع با همین هدف راه اندازی گردیدند شبکه های هوشمند بخشی از پروژه بزرگ اینترنت ملی محسوب می شوند
کاربرانی که از این شماره ها برای اتصال به اینترنت استفاده می کنند با رفتن به تارنمایی که حاوی کلماتی که در لیست سیاه فیلترینگ قرار دارد آن تارنما را به شبکه فیلترینگ مخابرات پینگ می نمایند و بلا فاصله بعد از اولین بازدید فردی از داخل ایران که این شبکه ها استفاده می کند آن تارنما مسدود می شود. علاوه بر کمک این طرح به سانسور اینترنت درآمد ها هنگفتی نیز نصیب شرکت مخابرات می شود به طوری که در خبرها درآمد 10 میلیارد تومانی در هر ماه ذکر گردیده بود .

 

----۹۰۹۲۳۰

با تشکر از : صبحانه

هم میهن  سلام . وقت تنگه . دست از گمان  بدارید  بودن به از نیست شدن -  خاصه در بهار  !!

سالها قبل درویشی [ که البته چندان دل ریش نبود ] بعد یه بحث مفصل و جانانه دو نفره گفت : پسرم خودتو خسته نکن . مردم ایران بعد ۲۸ مرداد نسبت به امریکائی ها بدبین شدن و ۵۰-۴۰ سالی لازم بود تا این بدبینی از حافظه نسل کودتا پاک بشه . پس انگلیس زحمتشو کشید و این مستعمره رو با امریکا تاخت زد . عوام تصور کردند انقلاب کردند . حالا مردم نسبت به امریکا نظر مثبت دارند و نسبت به انگلیس حس انزجار . وقتش شده . مهندس های کشاورزی میگن زمینهاتونو از حالت پراکنده در بیارید . حتماْ جرج بوش هم اینو شنیده . بله تو مملکتی که عوام ( و گروهی از خواص معلوم الحال ) میرزا آقاخان و شیخ فضل الله نوری و ....... بیشمار دیگری از عرب پرستان خائن را هنوز جزو مفاخر ملی خود می دانند . ضرب المثل خلایق هر چه لایق خلق می شود !!! بیچاره ایرج میرزا که گفت : یکی از انگلستان پند گیرد یکی با روسها پیوند گیرد و صادق در تا‌ئید و تکمیل این فرمایش چنین پیش بینی کرد : " از روزی می ترسم که این جماعت ( ~ ) بر مملکت حاکم شوند و ما را پانصد سال به عقب بازگردانند  " راستی از پانصد سال چقدر مانده  ؟ پانصد سال ؟ فکر نکنم ما در حال پیشرفتیم . هر سال طبل های بزرگ تر - چادر های مشکی تر و مداحان بیشتری تولید می شود و ما در خیلی از مسائل ( بیشترین آمار اعدام . نقض حقوق بشر و ... )  در جهان رکورد دار هستیم  ....